تبلیغات
پورتال علمی فرهنگی هنری تفریحی کرکبود - باهمستان ها، راهبرد توسعه ی پایدار در طراحی شهرها
پورتال علمی فرهنگی هنری تفریحی کرکبود
مقالات تخصصی , علمی ,فرهنگی ,هنری ,مطالب جالب, خواندنی ,دیدنی ,تفریحی , کرکبود

آخرین مطالب سایت

طبقه بندی مطالب سایت

باهمستان ها، راهبرد توسعه ی پایدار در طراحی شهرها

باهمستان ها، راهبرد توسعه ی پایدار در طراحی شهرها

چکیده 

امروزه مفهوم پایداری به عنوان الگوی فکریِ مسلط در علوم محیطی شناخته شده است. از این رو در عصر حاضر، طراحان شهری نیز با استفاده از مفاهیم پایه ی این تفکر و نگرش، به ارائه ی اصولی برای حفظ، انسانی و کاراتر کرد نِ محیط زیست طبیعی و مصنوع بشر پرداخته اند. 


.

در این نوشتار سعی بر آن است تا با بازشناختِ این اصول از دید گاه صاحب نظران و مجامع دخیل در امور طراحی شهری، به تد قیق اصول و سیاست های حاکم بر طراحی شهریِ پایدارِ باهمستان ها پرداخته شود؛ باهمستان هایی کارا، سرزنده و مشوق تعاملات اجتماعی که گسترش آن ها از اهداف و انگاره های اصلی پایداری در طراحی شهری است. برای انجام این امر مهم، از روش تحقیق توصیفی - تحلیلی و شیوه های مرور متون و منابع در بستر مطالعات کتابخانه ای استفاده شده است. 

کلیدواژه ها: پایداری، طراحی شهری پایدار، باهمستان. 

مقدمه 
 

در قرن گذشته میلادی، کاهش منابع زیستی طبیعی و مصنوع مورد نیاز انسان برای ادامه ی مسیر زند گی و رشد و نمو و رسید ن به تعالی، زمینه ی طرح و توجه به مباحثی جدید را به وجود آورد. به واسطه ی نابودی خواسته یا ناخواسته ی منابع فوق الذ کر به دست بشر و لزوم حفظ و نگه داری این منابع برای آیند گان و استفاده ی بهینه و کاراتر از آن برای انسان امروزی، مباحث مربوط به پایداری ابتدا در بحث زیست محیطی و سپس در تمامی ابعاد آن مورد توجه و دقت صاحب نظران و نظریه پردازان بزرگ جهان قرار گرفت؛ به طوری که از اوایل د هه ی هشتاد قرن گذشته ی میلادی تا به امروز، و به طور حتم به صورت وسیع تر در آینده، این مباحث به عنوان مبنا و پایه ی تئوری ها در تمامی علوم مرتبط با انسان و محیط طبیعی و مصنوع پیرامون او مطرح شده است. در طول دهه ی 1980 م. مفهوم توسعه ی پایدار به مثابه ی راه حلی فراگیر رای حل مشکلات فرا روی تامین نیازهای جمعیت به سرعت رو به رشد و به حداقل رساند ن صد مات وارده به محیط زیست مطرح شد. امروزه دولت ها، گروه ها و نهاد های مختلف همه بر این باورند که مسائل و مشکلات زیست محیطی بسیار جدی تر از آن است که در گذ شته به آن نگاه می شد و راه حل های مشکلاتی که گریبان گیر جوامع امروزین است، نه تنها صرفاً فنی و تکنولوژیک نیستند، بلکه بدون تحولات شگرف اقتصادی و اجتماعی، این نیت مهم اصولاً برآورده نخواهد شد. بر این اساس و برای استفاده از اصول کلی حاکم بر مباحث فوق الذ کر در راستای پاسخ گویی به نیازهای جدید انسان امروزی، معماران و طراحان شهری نیز به ارائه ی راهکارهایی برای پیروی از اصول توسعه ی پایدار پرداخته اند؛ راهکارها و سیاست هایی که از آن ها با عنوان کلی «طراحی شهری پایدار» یاد می شود. اما به نظر می رسد در این ارتباط و به منظور نیل به اهداف پایداری، طراحی شهری نه تنها باید در راستای ارتقای کیفیت زیستی اجتماعات انسانی صورت پذیرد، بلکه باید با کمک و مشارکت آن ها تهیه و اجرا شود. رسید ن به پایداری در طراحی شهری زمانی میسر است که به صورتی بهینه از تمامی دارایی ها و سرمایه های موجود در آن اجتماع استفاده و بهره گیری شود. علاوه بر سرمایه های طبیعی و فیزیکی، سرمایه های انسانی و اجتماعی نیز در طراحی شهری اجتماعات از جایگاه والایی برخوردارند. هد ف نهایی این نوشتار، ارائه ی شناختی صحیح از مفهوم طراحی شهری اجتماعات محلی و بیان نقش و نیز افزایش درک ما از فرصت های موجود برای به کارگیری آن ها در رسید ن به پایداری در اجتماعات محلی ست.

طراحی شهری پایدار 
 

مفهوم پایداری در فرهنگ های گوناگون دارای معانی متفاوتی ست؛ ولی آنچه می توان در مورد آن به صراحت گفت، این است که پایداری دو جنبه دارد: انسان و طبیعت؛ و در واقع، محل تلاقی امیال و آرزوهای انسانی با تفوق و برتری طبیعت است. مفهوم «پایداری» خواستار موازنه ی شایسته و د قیق میان نیازهای امروز و نیازهای فردا و همچنین میان انگیزه های خصوصی و اقدامات عمومی در تنگنای حرص و ترحم اجتماعی افراد و همدردی اجتماعی می باشد (ژان پرانک، محبوب الحق، 1380). د هخدا پایداری را به معنای «بادوام و ماند نی بود ن» می داند. (د هخدا، 1335) ریشه ی لغوی و عبارت مرتبط لاتین عبارت است از: Sustain زنده نگه داشتن، Sustenance زند گی/ فرآیند پایداری و Sustainable پایداری. استفاده ی بهینه از انرژی های طبیعی و استفاده از پتانسیل های اقلیمی یک پهنه و به دنبال آن، تطبیق با شرایط و ویژگی های محلی از مفاهیم پایداری هستند. در همین رابطه چپمن (چپ من، 1384: 124) پایداری را چنین تعریف می کند: «پایداری مفهومی ساده دارد: زند گی با یکد یگر در میان منابع طبیعت، ما باید مصرف منابع و تولید زائدات را کاهش د هیم و مطمئن شویم که هر کسی می تواند به طور شایسته زند گی کند.» 
«گرچه صاحب نظران در این مورد که حل مسائل جهانی در گروی اتخاذ سیاست ها و برنامه هایی ست که به توسعه ی پایدار منتهی می گردد، اتفاق نظر دارند، ولی در مورد تعریف توسعه ی پایدار چنین توافقی وجود نداشته و از توسعه ی پایدار، معانی متفاوتی برداشت شده است.» (Moughtin, 1996: 6-7). اما در مورد خاستگاه عبارت «توسعه ی پایدار» باید گفت این اصطلاح نخستین بار در کتاب «حدود رشد» توسط میدوز و همکارانش به کار گرفته شد. همچنین، اصطلاح توسعه ی پایدار در هنگام انتشار اعلامیه ی کوکویوک در خوص محیط زیست و توسعه در اوایل د هه ی 1970 م، به کار برده شده است؛ اما شکل گیری آن به طور رسمی به تشکیل کمیسیون مستقل جهانی در زمینه ی محیط زیست و توسعه و ارائه ی گزارش آن با عنوان «آینده ی مشترک ما» در سال 1987 بر می گردد. در این گزارش، به اصل توسعه ی پایدار به عنوان یکی از اصول و بند های این منشور به صراحت اشاره شده است. این کمیسیون، توسعه ی پایدار را چنین تعریف کرد: «رفع نیازهای نسل حاضر بدون تضییع توانایی های نسل های آینده برای رفع نیازهایشان.» این تعریف ساده همچنین مبنای دستور کار 21، به عنوان یک طرح کار توسعه ی پایدار برای قرن 21 است (Roseland, 1997: 197). آنچه در مورد توسعه ی پایدار بر اساس گزارش آیند ه ی مشترک ما (گزارش برونتلند) در اد بیات موضوع و اسناد بیان می شوند، عبارت اند از: برابری میان نسل ها، برابری درون نسل ها، حفاظت از محیط طبیعی، 
استفاده ی حداقل از منابع تجدید ناپذ یر، بقای اقتصادی و تنوع جامعه ی خود اتکا، رفاه فردی و رفع نیازهای اساسی افراد جامعه. در واقع، گزارش برونتلند شامل سه لایه است: توسعه، برابری و مساوات، و حفاظت از محیط زیست. (شکویی، 1381). توسعه ی پایدار درتعریف فرم مطلوب یک نظام اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی، ایده آل هایی را مطرح می کند که عبارت اند از: 
از نظر اقتصادی: یک نظام اقتصادی پایدار باید قادر باشد کالا و خد ماتی را تولید کند که به طور مداوم، سطوح کنترل پذ یر بد هی دولتی و خارجی را کاهش بد هد و از ایجاد بی تعادلی در میان بخش های مختلف اقتصادی جلوگیری کند تا به تولیدات کشاورزی و صنعتی آسیب وارد نشود؛ از نظر محیط زیست: یک نظام محیط زیست پایدار باید از منابع حیاتی حمایت کند و از بهره برداری بی رویه منابع تجدید شونده و تخلیه ی منابع غیر قابل بازگشت و نیز از کارکرد هایی که منجر به تخریب محیط زیست می شوند، جلوگیری کند؛ از نظر اجتماعی: یک نظام اجتماعی پایدار باید به توزیع برابر منابع و تساوی تسهیلات و خد مات اجتماعی شامل: بهداشت، آموزش و پرورش، برابری جنسی، پاسخ گویی سیاسی و مشارکت دست یابد. (مرصوصی، 1383: 20). 
اما به دنبال طرح مبحث توسعه ی پایدار، معماران و طراحان شهری همانند متخصصان رشته های دیگر به ارائه ی الگوهایی برای انطباق فعالیت هایشان در چارچوب یاد شده پرداخته اند. «این تلاش ها تحت عناوین گوناگون نظیر «طراحی شهری پایدار»، «طراحی شهری سبز»، «طراحی شهری اکولوژیک» و ... مطرح شده اند.» (گلکار، 1379: 45). طراحی شهری پایدار بر مبنای سه اصل اساسی شکل می گیرد: اصل نخست را می توان صرفه جویی در مصرف منابع دانست که درصدد است تا با مصرف بهینه ی منابع، میزان کاربرد ذخایر تجدید ناپذ یر را در ساخت و کارکرد بناهای شهری پایین آورد. اصل دوم بر طراحی بر اساس چرخه ی حیات مبتنی ست که نتایج و تبعات زیست محیطی کل چرخه ی حیات منابع ساخت و ساز شهری را از مرحله ی تدارک تا بازگشت به طبیعت در بر می گیرد. اصل سوم را طراحی انسانی می دانند که ریشه در نیاز به حفظ عناصرِ زنجیره ای نظام های زیستی دارد و تداوم حیات و بقای انسان را در پی خواهد داشت. بر این اساس، طراحی شهری می باید کیفیت محیط های زیستی را بهبود بخشد و موجب افزایش بهره وری و کاهش فشارهای روانی انسانی و بهبود شرایط زیستی گردد. (همان). این سه اصل را ماتین در کتاب خود این گونه بیان کرده است: «اصل نخست: اولویت بخشید ن به بازیافت ساختمان ها، زیر ساخت ها و شبکه ی معابر موجود از طریق منطبق نمود ن آن ها با شرایط و نیازهای جدید. در این اصل، بر حفاظت و بهسازی ابنیه و بافت های شهری تأکید می شود. اصل دوم: حفاظت از منابع و چشم اندازهای طبیعی. اصل سوم: کاستن از میزان مصرف انرژی در توسعه ی نواحی شهری جدید» (Moughtin, 1996)

باهمستان ها، راهبرد توسعه ی پایدار در طراحی شهرها

انگاره های طراحی شهری پایدار 
اما در مورد انگاره های پایداری در طراحی شهری در ابتدا ذ کر این نکته لازم به نظر می رسد که تاثیر این اهداف و آرمان ها که از دهه ی 90 قرن گذشته ی میلادی به سرعت جای خود را در خُرد ترین مقیاس ها در طراحی شهری تثبیت کرده است به گونه ای است که برخی از معروف ترین منابع کلاسیک طراحی شهری را م جبور به بازنگری در اصول خود نموده است. برای مثال، بنتلی و همکارانش در تکمیل مجموعه ی اصول طراحی شهری خود در «محیط های پاسخ ده» و به منظور همراهی با آرمان های پایداری در طراحی شهری، سه اصل کارایی از نظر مصرف انرژی، حفاظت از اکوسیستم ها و تقلیل آلود گی ها را به مجموعه ی اصول هفت گانه ی خود افزودند. 
اما در تبین مولفه ها، کامل ترین و جامع ترین انگاره ها را کرمونا در کتاب «فضاهای شهری، مکان های عمومی» ارائه می د هد؛ آن جا که وی در یک رویکرد تطبیقی و توصیفی، ابتدا نظریات مختلف در مورد استراتژی های دستیابی به پایداری را دسته بندی کرده و سپس در یک ماتریس تحلیلی، ده مولفه ی نظارت، کارایی منابع، تنوع و انتخاب، نیازهای انسانی، انعطاف پذ یری، کاهش آلود گی، تمرکزگرایی، تمایز و تشخیص، تقویت محیط زیست و خود کفایی را به عنوان مولفه های طراحی شهری پایدار برشمرده و سپس راهبردهای متناسب با این مولفه ها را در 4 سطح ساختمان ها، فضاهای شهری، محله ها و سکونتگاه ها مورد تد قیق قرار می دهد. به نظر می رسد مولفه های نظارت، کارایی منابع و خود کفایی در چارچوب پایداری اقتصادی تعریف شده و تنوع و انتخاب، نیازهای انسانی و انعطاف پذیری و تمرکزگرایی، تمایز تشخیص در چارچوب پایدرای اجتماعی می گنجند؛ و تقویت محیط زیست و کاهش آلودگی پایداری زیست محیطی را ممکن می سازند. 
بنابراین، بد یهی ست که یکی از مهم ترین دغد غه های طراحان امروز در خلق فضاها و بافت های مختلف شهری، رسید ن به نوعی طراحی پایدار است که بتواند تعادلی پایدار میان فضاهای شهری و بستر طبیعی آن بسازد؛ ایجاد عرصه هایی اجتماعی و خود کفا که توانایی تامین هزینه های خود را داشته و در مسیر نیل به مولفه های عامِ پایداری (زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی) گام بر دارد. مجموعه ی این اهداف عام پایداری و مولفه های آن در نمودار شماره ی 1 آمده است. 

لزوم طراحی باهمستان ها و انگاره های طراحی شهری پایدار 
 

اما در میان اصول تد قیق شده ی پایداری از سوی کرمونا، اصولی چون کارایی منابع، خود کفایی، تنوع و انتخاب و نیازهای انسانی در سطوح مختلف به طراحی و گسترش اجتماعات محلی و یا باهمستان ها تاکید می کنند. در زیر به طور خلاصه به برخی از جنبه های طراحی شهری پایدار که بر گسترش باهمستان ها تاکید می کنند، اشاره شده است: 
1- خود کفایی: استقلال در پاسخ گویی به نیازهای ساکنان، یک نکته ی مهم در طراحی شهری پایدار است که در مقیاس های متفاوت از یک ساختمان تا محله ها، شهرها و منطقه ها توصیه می شود. در این زنجیره، باهمستان می تواند نقش کلیدی ایفا کند. 
2- کارایی منابع (کاهش سفرهای درون شهری): در اَبَر شهرهای امروزی، کاهش سفرهای درون شهری یک ضرورت است. این هدف می تواند از طریق تشویق پیاده روی، دوچرخه سواری و استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی برآورده شود. تعبیه ی خد مات محلی در یک آستانه ی قابل پیاده روی و توزیع تسهیلات در سطح محله، در کنار پراکنش متوازنِ مراکز فعالیتی در پهنه ی شهر، می تواند چنین هد فی را برآورده سازد. 
3- نیازهای انسانی (قابلیت اجتماعی و حس جمعی): این مورد نیز از مولفه های طراحی شهری پایدار است. پایداری نه تنها با مصرف انرژی و بازیافت مصالح سروکار دارد، بلکه تمام جنبه هایی از زند گی را که برای دستیابی به یک محیط مطبوع و ایمن لازم است، در بر می گیرد. نقش تعامل اجتماعی، به خصوص زمانی پر رنگ می شود که مرد م بخواهند در تصمیم سازی های مربوط به محیط پیرامون خود دخالت کنند. 
4- تنوع و انتخاب (حس مکان و هویت): از دیگر مولفه های محیط های پایدار، برخورداری از حس مکان و هویت خاص است. سکونتگاه های سنتی، تناسب و تطابق بهتری میان ساختار فضایی، عنصر زمان، معنا، ارتباطات و فرهنگ اجتماعی برقرار می کردند. رویکردی که با تقلید شکلی از سکونتگاه های سنتی برای دستیابی به مکان های با هویت اخیراً مرسوم شد ه است، باید با شناسایی قابلیت های واقعی و ویژگی های انفرادی هر محل، به صورت خاص و مرتبط، جایگزین شود. یک سکونتگاه پایدار باید در پی ارتقا و حفظ ارزش ها و ویژگی های مثبت خود در زمینه ی محیط طبیعی، مصنوع و فرهنگی باشد (هاتون و پانکر، 1996). 
در واقع، گسترش و طراحی باهمستان ها در قالبی پایدار و در عین حال ماند گار را می توان یکی از اهداف خُرد و سیاست های طراحی شهری پایدار دانست. 

باهمستان ها، راهبرد توسعه ی پایدار در طراحی شهرها

مفهوم باهمستان 
 

در فرهنگ واژگان آکسفورد، «باهمستان» (Community) به معنای بدنه ای از انسان ها که در یک مکان، ناحیه و یا محدوده ی مشترک زند گی کرده و ویژگی های مشترک مذ هبی، شغلی و ملی و ... دارند، ذ کر شده است. فرهنگ لغت دانشگاهی جدید وبستر «باهمستان» را این گونه تعریف کرده است: «(1) تود ه ای از مرد م که دارای سازمان با علائق مشترکی بوده و یا در یک مکان مشابه و در زیر لوای قوانین و مقرراتی واحد زند گی می کنند. (2) در مقیاس بزرگ جامعه؛ به صورت عام، مرد م؛ مرد م یک محدوده ی خاص. (3) اشتراک مالکیت یا مشارکت؛ مثل اجتماع مطلوبات، اجتماع علائق. (4) صفات اختصاصی عمومی یا مشابهت ها. (5) تجمعی از ارگانیسمها با ارتباطات دوسویه. چنان که از این تعاریف مشاهده می شود، باهمستان می تواند معانی متعددی به خود گیرد، هیلاری 94 معنی مختلف را برای باهمستان برشمرده است (هیلاری، 1995). بل و نوبی پیچید گی تعاریف هیلاری را خلاصه کرده اند؛ از نظر آن ها اصلاح «باهمستان» در اساس دارای دو معنی و توارد ذ هنی متفاوت است. در ادبیات شهرسازی نیز مفهوم Community به شبکه ای از اجتماعات مرد می با هویت، علایق و نظریه های مشترک در سطح محلی که شناخت فرصت و حمایت های دو سویه ای برای دوستی و همکاری فراهم می آورند، گفته می شود (Barton, 2003: 4). 

باهمستان و محله 
 

محله (Neighborhood) جزئی از سازمان فضایی شهر است، که در آن روابط افراد به صورت رو در رو می باشد. در واقع، محله عبارت است از فضایی که در آن بخش مهمی از فعالیت های کار و مصرف شهروندان در آن به وقوع می پیوندد. محله بنیاد مهمی برای شناخت وسیع افراد و تجهیز اجتماعی افراد برای فعال کرد ن، توسعه و یا د فاع از آن دسته از حقوقی ست که نه در حوزه ی سیاسی، بلکه بیش تر از نوع ماده و انرژی، در حوزه ی فرهنگ، اقتصاد و زند گی اجتماعی می باشند. بنابراین، محله نهادی ست که از طریق آن، افراد و موضوعات می تواند توانایی برای فعالیت اولیه به وسیله ی یک تعادل موثر فردی و جمعی را در درون آن و یا از ورای آن به اجرا درآورند. (عسگری، 1383: 56). در واقع، «محدوده ی محله ممکن است با توجه به هر کدام از جنبه های توافقی زیر مفروض گردد: 1- مناسبات اداری: به وسیله ی نام، مرزو محدوده های کالبدی، 2- زیبایی شناسی: به وسیله ی هویت قابل تشخیص و قد مت توسعه، 3- اجتماعی: از طریق ادراک ساکنان، 4- عملکردی: به وسیله ی محدوده ی خد ماتی، 5- زیست محیطی: توسط شبکه ی ارتباطی محلی و کیفیت بالای زیست محیطی» (Barton, 2003). در واقع، مفهوم محله بر بُعد کالبدی تاکید می کند، در حالی که مفهوم باهمستان با تاکید بر بعد اجتماعی مطرح می گردد. 

انواع باهمستان ها 
 

در یک نگاه، باهمستان عبارت است از یک مفهوم جنسی برای اشکال مختلف یکپارچگی اجتماعی یا پیوستگی های اجتماعی (احساس با هم بود ن) (Sense of Community)؛ و از نگاهی دیگر، اصطلاح باهمستان همچنین به گروه ها و گروه بندی های ارگانیسم ها که برای رسید ن به یک خواسته ی عمومی مشترک ایجاد شده اند نیز اشاره دارد. تعبیر اخیر خود به دو دسته تقسیم می شود: 1) اجتماعات مبتنی بر علائق مشترک، 2) اجتماعات جغرافیایی یا اجتماعات مبتنی بر مکان مشترک. 
اجتماعت مبتنی بر علائق مشترک آن هایی هستند که دارای یک وجه مشترک بوده و ضرورتاً در یک مکان جغرافیایی مشترک نیستند، مثل اتحادیه های کارگری، اتحادیه های کشاروزان، صنف های شغلی، اتحادیه ی هنرمندان و غیره. تأثرات فزاینده ی تکنولوژی حمل و نقل و ارتباطات، مقیاس رو به رشد سازمان های اقتصادی و اجتماعی و انبوه وسائل ارتباط جمعی، همه و همه بر دامنه ی اهمیت اجتماعات مبتنی بر علائق مشترک در زند گی روزمره ی مرد م افزوده اند. اجتماعات مبتنی بر مکان جغرافیایی مشترک آن هایی هستند که از مرد می شکل یافته اند که در یک مکان یا محل ویژه زند گی می کنند، که ممکن است این عده دارای علائق مشترک نباشند. البته ممکن است در کاربردهای ویژه، نیاز به مرزهای ویژه نیز داشته باشند، اگرچه، مرزهای واقعی، ادراکی و کاربردی اجتماعات مبتنی بر مکان جغرافیایی مشترک به سختی قابل تمییز هستند. این اجتماعات قسمتی از سلسله مراتب موجود در میان اجتماعات هستند. بنابراین، می توانند اجتماعات در میان اجتماعات بزرگ تری باشند و یا خود شامل اجماعات دیگری شوند، مثل خانواده ها، خانوارها، سازمان ها و نهاد های محلی. 

جمع بندی و نتیجه گیری 
 

دیده شد که در د هه های اخیر پایداری به عنوان الگوی فکری غالب و مسلط بر علوم محیطی مطرح شده است. این رویکرد در طراحی شهری از طریق ارائه ی اصول و معیارهایی برای ایجاد میحطی کارآ، انسانی و دوستدار طبیعت فرصت بروز یافته است. در این میان اصولی چند از طراحی شهری پایدار بر ایجاد و تقویت و گسترش باهمستان ها به گونه ای ماند گار تاکید کرده اند؛ باهمستان هایی که به عنوان اجتماعاتی محلی، همگام با اصول اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی پایداری شکل گرفته باشند. 
در واقع اهداف اصلی در طراحی شهری باهمستان ها، در ارتقای قابلیت زند گی، سالم سازی، افزایش امنیت و ایمنی و پایداری این گونه اجتماعات خلاصه می شود. در نمایه ی زیر (نمایه ی شماره ی 2) اهداف کلان و خردِ طراحی شهری باهمستان تد قیق شده است. این اهداف به توانایی یک اجتماع محلی در به مصرف رساند نِ منابع طبیعی، انسانی و تکنولوژیکی در راستای تضمین این نکته که همه ی اعضای نسل های امروز و فردای آن جامعه بتوانند به سطح بالایی از سلامت و رفاه، امنیت اقتصادی و توانایی اظهار نظر در مورد آیند ه شان نائل آیند، تاکید دارد. 

پی‌نوشت‌ها:
 

1- دانشیار گروه شهرسازی دانشکده ی هنر و معماری دانشگاه تربیت مدرس تهران E-mail:refiei_m@modares.ac.ir 
2- دانش آموخته ی معماری و دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری دانشگاه تربیت مدرس تهران E-mail:arsadeghi@modares.ac.ir 
3- دانش آموخته ی معماری و دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری دانشگاه تربیت مدرس تهران E-mail: mkhademii@gmail.com 
4- دانش آموخته ی معماری و دانشجوی کارشناسی ارشد معماری منظر دانشگاه تربیت مدرس تهران E-mail:f_ahmadi@modars.ac.ir 
 

منابع و مآخذ 
1- پاگ، سدریک، (1383). "شهرهای پایدار در کشورهای در حال توسعه". مترجمان: ناصر محرم نژاد، نشاط حداد تهرانی. انتشارات مرکز مطالعاتی شهرسازی و معماری .
2- پراتک، محبوب الحق، (1380)، "گزارش لاهه پیش زمینه توسعه پیادار از فکر تا عمل". نشریه ی محیط شناسی. شماره 28.
3- دی کاستری، فرانچسکو (1376). صندلی توسعه ی پایدار. مترجم: محسن حکیمی. نشریه ی طبیعت و منابع. انتشارات یونسکو در ایران. شماره ی 7 
4- چپ من، دیوید، (1384)، "آفرینش محلات و مکانها در محیط انسان ساخت" مترجم: شهرزاد فریادی، انتشارات دانشگاه تهران .
5- شکوئی، حسین، محمدی، مهدی، (1381) "سنجش پایداری اجتماعی توسعه قم" پژوهش های جغرافیایی، شماره 43.
6- صحرایی، شقایق، (1385)، بررسی تاثیر دولت الکترونیک در تحقق عدالت اجتماعی در ایران، پایان نامه ی کارشناسی ارشد مد یریت فناوری اطلاعات. 
7- عسگری، (1383) گونه شناسی مفاهیم و دید گاه های توسعه محله ای پایدار، سمینار توسعه محله ای پایدار شهرداری تهران .
8- گلکار، کوروش، (1379) "طراحی شهری پایدار در شهرهای حاشیه کویر" محله هنرهای زیبا، شماره 8.
9- مرصوصی، نفیسه، (1382) تحلیل فضایی عدالت اجتماعی در شهر تهران (مطالعه ی موردی شهرداری تهران)، رساله ی دوره ی د کتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری .
10- Barton, H., (2003) Shaping Neighborhoods, London and New York, Spon Press.
11- Carmona, M (2003) Public places, Urban spaces. Architectural press 12 Chavis, D., A. (1990). Sense of Community in an Urban Environment: A Catalyst for Participation and Community Development; American Journal of Community Psychology 18.
12- Curtis L, & Punter J., (2004) Designed sustainable development: The Liveable Neighbourhoods Experiment in Perth, Westem Australia, Town Planning Review, Volume 75, lssue 01, Article 3
13- Donald E. Voth, (2004), Community and Community Development: Parts I to III, Sustainable Community Development Programme: undp evaluation office. 
14- Jeffrey C, Bridger A. E., Luloff, (1992) The Context for Sustainable Communities, toward an inter actional approach to sustainable community development, Mc growhill publication.
15- Moughtin, C. (1992) Urban Design: street and square, Oxford, Butterworth Architecture
16- Mark Roseland, (1998), Sustainable community development: integrating environmental, economic , and social objectives, Brill publication, New York.
17- www. aia.org/livable
18- http://transweb.sjsu.edu/publications/envisioning2/MTI2001_Etodp_website/ 
ماهنامه فنی -تخصصی دانش نما 181-182. 

 

نویسندگان: د کتر مجتبی رفیعیان، (1)
مهندس علی رضا صادقی (2)
مهندس مسعود خادمی (3)
مهندس فریال احمدی (4) 

پورتال  علمی فرهنگی هنری کرکبود

خواندنی ها و دیدنی های روز

جستجو

دسته بندی محصولات فروشگاه

← آمار کرکبود

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
============================== اخبار خوب ایران و جهان
فروشگاه اینترنتی کرکبود
فروشگاه بزرگ اینترنتی غضنفر
MRN دانلود جک اس ام اس آموزشی ... رایگان
سایت خبری بخوانید
فروشگاه بزرگ اینترنتی نردین شاپ